Zo, de kerstdagen zitten er alweer op. Altijd weer een mooie tijd, de hele familie bij elkaar en de hele dag gezellig druk. Jacco heeft het natuurlijk ook erg druk gehad, nadeel hiervan is dat hij weer iets of wat met zijn voorpootje trekt. Vanmorgen heb ik hem maar weer een pijnstiller gegeven, en hierna was er weer niks aan hem te merken. Tijdens de kerstdagen vond Jacco vooral de kerstmaaltijden erg interresant, ook alle lekkere hapjes die op het tafeltje stonden hadden zijn volle aandacht. Hij is keurig overal afgebleven en heeft daarom een extra varkenshoefje gekregen. Op de 2de kerstdag moest ik, jammer genoeg, werken. Ik was al om 15:30 thuis dus hierna weer volop genoten van de kerst. Wel een erg lange dag voor mij, 's morgens om 05:00 uur wakker en 's avonds rond zo'n uur of twee pas naar bed. Vanmorgen heb ik dan ook uitgeslapen totdat een zogenaamde collega zich ziek melde. Dit betekend voor mij dat ik op 31 december om zeven uur 's avonds moet beginnen met werken en pas de volgende ochtend om zeven uur ben afgewerkt. Daar gaat mijn oud- op nieuwviering. Ik ben hier dan ook best chagrijnig over. Ik ben echter niet van plan mijn kerstgevoel hierdoor te laten verpesten. Je komt nu eenmaal heel je leven mensen tegen die alleen aan zichzelf denken, jammer.

 Jacco heeft alweer last van groeipijntjes. Hij heeft dit wel erg vaak. Niets aan te doen maar wel erg zielig voor hem. Rustig aan maar weer, alleen dat valt voor hem niet mee. Ondanks dat hij last heeft van zijn poot is en blijft hij binnen erg druk. Hij probeert de baas te spelen over onze dochter Quinta. Zij is vijftien dus ook wel wat gewend, toch is het soms erg vervelend als je Jacco voor de vijftiende keer moet waarschuwen. Jacco doet alles voor een brokje, hij leert hierdoor makkelijk maar hij is te eigenwijs om alles te onthouden. Vandaag moesten mijn vrouw en dochter vroeg weg; ik had nachtdienst gehad en ging dus 's morgens slapen. Omdat Jacco erg veel herrie maakt als hij alleen moet blijven ( hij sloopt trouwens ook mijn mooie keukendeur ) besloot ik hem mee naar boven te nemen. Ik ging om 07:30 naar boven en om 13:30 had ik nog bijna niet geslapen. Telkens sprong hij op het bed als ik even niet bewoog. Als hij dan weer rustig lag en ik sliep bijna begon hij weer opnieuw te klieren. Ik zit dit berichtje nu midden in de nacht te typen met wel erg branderige oogjes en ik hoop dat ik morgen wel fatsoenlijk kan slapen. Het ergste is dat hij nu wel gewoon ligt te slapen. Nou ja, je hebt werkhonden dus je zal ook wel werkmensen hebben. Niet klagen, even doorbijten en volhouden.

                                                                                                                Vannacht weer nachtdienst, voor iedereen die dit niet heeft: "Sweet Dreams".  

Iedereen een vrolijk kerstfeest & een gelukkig nieuwjaar toegewenst.

Een paar honderd euro boete, en dat is een hondenleven waard. Ik vindt mijn hond altijd onbetaalbaar. Vooraan in de jaren negentig trainde ik met Paco, mijn vorige zwarte herder, in de KNPV. Na een oefendag, waar Paco goed had laten zien wat hij waard was, bood een kennis van ons mij 2000 Gulden voor Paco. Ik had nog lang geen certificaat met Paco gehaald en 2000 Gulden was toen een hoop geld. Ik heb het bod echter niet aangenomen en Paco is tot zijn dood bij ons gebleven. Ik heb hier nooit spijt van gehad.